بخش اصحاب - قسمت چهل و يكم - به شمارهء ( 7 ) نقل شد .
362 - عبداللَّه بن خداش
، نجاشى مىگويد : ابوخداش ، عبداللَّه بن خداش مهرى جدّاً ضعيف است و در مذهب او بلندپروازى و غلوّ بوده است ، وى كتابى دارد كه سلمة بن خطاب از آن روايت كرده است .
كشى از محمّد بن مسعود نقل كرده ، مىگويد : ابومحمّد عبداللَّه بن محمّد بن خالد ؛ ابوخداش مهرى - مهره نام محلهاى است در بصره - فردى ثقه است . و مىگويد : يوسف بن سخت ، نقل كرد ، گفت : از ابوخداش شنيدم كه مىگفت : من هرگز با شخص ذمى ( اقليّت مذهبى كه در جامعهء اسلامى زندگى مىكنند و خراج گذارند - م . ) مصافحه نگرفتهام و هرگز به خانهء فرد ذمّى وارد نشدهام و هرگز خونآشامى نكرده و حجامت هم ننمودهام و هرگز غسل جمعه را ترك نكردهام و به دربار واليى و به حضور قاضيى وارد نشدهام !
( مؤلّف ) مىگويم : وى از امام كاظم عليه السلام روايت مىكند و روايت وى در بخش ارث - قسمت اوّل - به شمارهء ( 1 ) گذشت .
363 - عبداللَّه بن زراره
، نجاشى در رجال خود او را ياد كرده ، مىگويد :
عبداللَّه بن زرارة بن اعين شيبانى از امام صادق عليه السلام روايت كرده و مورد وثوق است ، كتابى دارد كه علىّ بن نعمان از آن روايت كرده است .
( مؤلّف ) مىگويم : وى از امام كاظم عليه السلام نيز روايت مىكند كه حديث او را در بخش اصحاب - قسمت هفتم - به شمارهء ( 4 ) نقل كرديم .
364 - عبداللَّه بن سنان
، وى از جمله مشايخ اهل حديث و از راويان موثّق ، جليل القدر و بزرگ منزلت است . از امام صادق و امام كاظم عليهما السلام روايت كرده است ، شيخ در رجال خود - در بخش راويان امام كاظم عليه السلام - او را