( 4 ) نقل كرديم .
زاء
261 - زرارة بن اعين
- رضوان اللَّه عليه - فردى موجّه از شخصيتهاى شيعه و ركنى از اركان اين طايفه ( شيعه ) و نخبهاى از نخبگان اين امّت ، ثقه ، استوار ، متشخّص ، جليل القدر ، بزرگمنزلت و والامقام است . وى از امام باقر و امام صادق و امام كاظم عليهم السلام روايت كرده است و مؤلّفان در كتابهاى خود آنها را ذكر كردهاند و او را به علم ، فقاهت ، ديانت ، عفّت ، ورع و تقوا توصيف كرده و به اخبار و آثار او اعتماد نمودهاند .
شيخ در رجال خود ، در ضمن بخش اصحاب امام كاظم عليه السلام او را آورده ، مىگويد : زرارة بن اعين شيبانى ثقه است . وى از امام باقر و امام صادق عليهما السلام روايت كرده است ، و در « الفهرست » مىنويسد : نام زرارة بن اعين عبدربّه ، كنيهاش ابوالحسن و زراره لقب اوست وى تصنيفاتى دارد از جمله كتاب « الاستطاعة » و « الجبر » است .
نجاشى مىگويد : زرارة بن اعين بن سنسن ، كنيهاش ابوالحسن بزرگى از اصحاب ما ( شيعيان ) در زمان خودو پيشاپيش آنها ، قارى قرآن ، فقيه ، متكلّم ، شاعر و اديب بوده است . اوصاف فضل و ديانت در وى جمع بود ، در روايات خود راستگو ، زراره در سال 150 دار دنيا را وداع گفت .
حديث وى در بخش خوراكىها - قسمت پنجاه و هشتم - به شمارهء ( 1 ) نقل شد .
262 - زكريّا موصلى
، وى معروف به زكريّا كوكب الدّم از راويان امام