شمارهء ( 83 ) نقل شد .
176 - حسن بن على خزّاز
، وى از امام كاظم عليه السلام با همين عنوان رواياتى را نقل مىكند كه ما روايات او را در بخش انبياء عليهم السلام - قسمت پنجم - به شمارهء ( 3 ) و در بخش عهد امام عليه السلام به شمارهء ( 33 ) و در بخش طهارت - قسمت هفدهم - به شمارهء ( 5 ) نقل كرديم .
177 - حسن بن علىّ بن ابى حمزه
، از شخصيتهاى واقفيّه است و پدرش نيز واقفى « 1 » بوده است . كشى از محمّد بن مسعود نقل كرده ، مىگويد : از على بن حسن بن فضّال راجع به حسن بن علىّ بن ابى حمزهء بطائنى پرسيدم ، گفت : او دروغگوى ملعون است ، از او احاديث زيادى را نقل كرده اند و از قول او تمام تفسير قرآن را از اوّل تا آخرش نوشتهاند جز اينكه من روا نمىدانم يك حديث را از او نقل كنم .
( مؤلّف ) مىگويم : او تنها يك روايت از امام كاظم عليه السلام دارد كه ما آن را در بخش عتق - قسمت دوّم - به شمارهء ( 6 ) نقل كرديم .
178 - حسن بن علىّ بن شعيب
، با اين عنوان در كتابهاى رجال نامى را
هامش
( 1 ) - واقفه ( واقفيّه ) اسم عامى است براى هر گروهى كه بر خلاف جمهور در يكى از مسائل امامت درقبول رأى اكثريت توقّف مىكردهاند مثلًا جماعتى از معتزله ابوعلى جبائى و پسرش ابوهاشم كه نه حضرت على را بر ساير صحابه و نه ديگر صحابه را بر او افضل مىدانستند ، واقفى مىگفتند . همچنين كسانى را كه بعد از رحلت امام يازدهم عليه السلام در ميان اماميه كه نه امامت جعفر كذّاب و نه امامت امام غايب ، امام دوازدهم را پذيرفتند اصطلاحاً واقفه گويند . اين لقب نام عمومى فرقههايى است از شيعه كه در مقابل قطعيّه ، منكر رحلت امام كاظم عليه السلام شدند و امامت را به آن حضرت قطع كردند ، و منكر امامت فرزندش شدند . اين فرقه را ممطوره نيز خواندهاند . . . ( فرهنگ فرق اسلامى - دكتر محمّد جواد مشكور ، ص 454 ) - م .