120 - اصمعى
، وى عبدالملك بن قريب اصمعى ، مرد مشهور ، صاحب حكايتها و داستانها و خوشمزگىها ونوادر ، همدم خلفا و امراء و اشراف ، اهل ظرافت و شوخى بود . روزگار هارون به بغداد آمد و بسيار با حافظه بود ؛ دوازده هزار قصيده را از برداشت ، اخبار زيادى دارد ، در حدود 216 هجرى ازدنيا رفت .
وى نشستى با هارون داشت ، هارون ماجراى بين خود و موسى بن جعفر عليهما السلام را براى او نقل كرد ؛ در ضمن حوادثى پس از مرگ هارون فاش شد . ما آن حديث را در بخش امامت - قسمت بيست و يكم - به شمارهء ( 104 ) نقل كرديم .
121 - اعمش
، در كتابهاى رجال شيعه عنوانى براى او نيافتيم ، او از جمله راويان امام كاظم عليه السلام بوده است و روايات او در بخش امامت - قسمت بيست و يكم - به شمارگان ( 16 ، 17 و 19 ) گذشت .
122 - امّ احمد
، وى مادر احمد بن موسى ( شاه چراغ ) است . او روايات چندى از امام كاظم عليه السلام دارد . وى زنى عالمه و محدّثه بوده است ؛ آن طورى كه از روايت وى برمىآيد . احمد بن موسى عليه السلام نيز خود از محدّثان بوده است . كلينى از وى ( از احمد بن موسى ) در بخش حج از كتاب « كافى » روايت نقل كرده است . او صاحب روضهء مشهورى در شهر شيراز معروف به شاهچراغ مىباشد .
حديث امّاحمد در بخش طهارت - قسمت سى و يكم - به شمارهء ( 2 ) نقل شد .
123 - مادر حسين بن موسى عليه السلام
، وى امّحسين فرزند موسى بن جعفر است كه از امام كاظم عليه السلام احاديثى را نقل كرده است ولى ما شرح