كار بردهام كه در اين زمينه بحث كرده است . به خاطر اينكه خواننده گرامى با منابع حديث ، در ديگر مذاهب نيز آشنا گردد . البتّه من با نويسندهء كتاب و همچنين با مترجم عربى آن در مواردى برخورد و اختلافنظرهايى دارم ، چنانكه در مورد جنگهاى ردّه و موارد زياد ديگر اتّفاق افتاده است .
شرح حال مؤلّف در چند سطر
شيخ محمّد عبد اللّه درّاز ( متوفّاى 1377 ه ) دانشمند و اديب ، در روستاى « محلّه دياى » مصر به دنيا آمده و به دانشگاه دينى اسكندريّه انتساب داشت و گواهينامه دوم الأزهر و همچنين گواهينامهء جهانى را كسب كرد ؛ سپس زبان فرانسه را آموخت و براى تدريس در دورهء عالى الأزهر انتخاب شد ، آنگاه با يك گروه علمى به فرانسه رفت و مدرك دكتراى خود را از دانشگاه سوربون گرفت و دوباره به مصر برگشت و در دانشگاه قاهره و در دار العلوم و همچنين در دانشكدهء زبان عربى دانشگاه الأزهر به تدريس پرداخت و به عضويّت هيئت بزرگان جماعت علما نايل گشت ، و عضو شوراى عالى مشورتى فرهنگى بود و در كنگرهء جهانى اسلامى در شهر لاهور پاكستان شركت كرد و همانجا در روز شانزدهم جمادى الآخر ، بهطور ناگهانى درگذشت .
وى تأليفات زيادى دارد ، از جمله :
1 - تاريخ آداب اللّغة العربّية .
2 - منهل العرفان فى تقويم البلدان .
3 - كتابى در مبادى علم اخلاق .
4 - كتاب الدّين .
5 - تفسير آيات الاحكام ، با همكارى فردى به نام درويش .
6 - دستور الاخلاق فى القرآن ( كتاب حاضر ) . « 1 »
محقّق ، سامى غريرى
هامش
( 1 ) - ر ك : معجم المؤلّفين ؛ نوشته رضا عمر كحّاله : 10 / 213 ؛ الاعلام زركلى : 6 / 246 .