112 - محمّد بن حسن بن ميمون
با اين عنوان در كتابهاى رجالِ حديث نامى نيافتيم و شايد روايت از محمّد بن حسن بن شمون بوده است كه نسخه برداران تصحيف كردهاند ! و خداوند داناتر است .
وى از ابومحمّد عسكرى روايتى نقل مىكند كه ما آن را در بخش اصحاب به شمارهى ( 9 ) نقل كرديم .
113 - محمّد بن حسين
در طريق روايتى كه از امام عسكرى عليه السلام نقل كرده ، همين طور آمده است ، ولى ظاهراً وى محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب است كه شيخ او را در رجال خود از اصحاب امام عسكرى عليه السلام نام برده و مىگويد : محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب كوفى زيّات و در « الفهرست » مىگويد : محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب كوفى ثقه است و كتاب « اللّولؤة » و « النّوادر » از اوست . از اين دو كتاب ابن ابى جيد از ابن وليد و او از صفّار از قول خود وى خبر دادهاند .
نجاشى مىگويد : ابوجعفر محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب زيّات همدانى و نام ابوالخطّاب ، زيد بوده و در بين شيعيان بزرگوار و والامقام ، پر روايت و مورد اعتماد مسلّم ، تصنيفهاى نيكو دارد و روايت او اطمينان بخش بوده ، كتاب « التّوحيد » ، « المعرفة و البدا » ، « الرّدّ على اهل الْقَدَر » ، « الإمامة » ، « اللّؤلؤة » و الوصايا الائمّة عليهم السلام وكتاب « النّوادر » از اوست .
على بن احمد ، از محمّد بن حسن ، از قول صفّار نقل كرده است كه گفت :