شهادتى قبول است يا اينكه جايز نيست ؟ امام عليه السلام نوشت : « آرى ، جايز است و حمد از آنِ خداست . »
و مردى به محضر امام نوشت : چند قطعه زمين در روستائى داشته است بعد به جانب مكه عزيمت كرده و آن روستا چند منزل با خانهى وى فاصله دارد و حدود آن زمين را نمىدهد ولى حدود چهارگانه آن روستا را مشخّص مىكند ؛ به شهود مىگويد : شما شاهد باشيد كه من به فلانى تمام آن روستا را كه حدى از آن چنين و حد دوم و سوم و چهارم آن چنان است فروختم در صورتى كه او تنها چند قطعه زمين دارد ، آيا چنين شهادتى به مصلحت مشترى هست ؟ در صورتى كه بخشى از روستا مال فروشنده است ولى او تمام روستا را به نفع مشترى اقرار مىكند ؟
امام عليه السلام درجواب نوشت : « فروش چيزى را كه مالك نيست اجازه ندارد ولى خريد آنچه ( از آن روستا ) كه فروشنده مالك است قطعى مىباشد . »
و نيز نوشت : آيا براى شاهد جايز است كه نسبت به تمام روستا او را شاهد بگيرند و او شهادت دهد به حدود قطعات زمينى كه مالك در آن روستا دارد در صورتى كه به وسيله مردمانى از ان روستا كه عادلند حدود آن قطعات به وى معرفى شود ؟
امام عليه السلام در پاسخ نوشت : « آرى آن مردم به چيزى كه معلوم و شناخته است شهادت مىدهند . »
مردى به آن حضرت نوشت كه به مرد ديگرى گفته است : تو نسبت به تمام سرايى كه در فلان جا با اين حدود و مشخّصات دارم با تمام وسائل داخل آن متعلق به فلانى است ، شاهد باش !
آيا براى مشترى درست است ؟ و از وسايل داخل منزل چه چيز متعلق
مسند الإمام العسكري (ع) (مسند امام عسكرى ع) (فارسى) — صفحة 398
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٩٨