عرض كرد : يابن رسول اللَّه ! براى من توضيح دهيد !
امام صادق عليه السلام فرمود : عوام يهود مىدانستند كه دانشمندانشان به صراحت دروغ مىگويند ، مال حرام و رشوه مىخورند و احكام خدا را به واسطه گرى و توجّهات و مطالب ساختگى تغيير مىدهند و آنها را به داشتن تعصّب شديد مىشناختند كه بدان وسيله دين خود را با اديان ديگر فرق مىگذاشتند ! و آنها وقتى كه تعصّب به خرج مىدادند حقوق كسانى را كه بر ضد آنها تعصّب داشتند ضايع مىكردند و به كسانى كه استحقاق نداشتند بر اساس تعصب به طرفدارى از او اموال ديگران را به او مىدادند و به خاطر آنها ستم مىكردند و به آنها ياد مىدادند كه چگونه مرتكب محرّمات شوند ! و به وسيله معارفى كه بر دل آنها انداخته بودند كه ناگزير هر كه مثل آن افراد عمل كند فاسق است ممكن نيست از قول خدا راست بگويد و نمىتوانند بين خدا و خلق واسطه شوند !
از اين رو آنها را به خاطر تقليد از كسانى كه مىشناختند و كسانى كه مىدانستند ؛ قبول خبر وى و تصديق نقل و حكايت او و عمل به آنچه وى بر آنها راجع به كسى كه نديدهاند مىگويد ، روا نيست بر آنها واجب است با خود دربارهء كار رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بينديشند ، چرا كه دلايل وى روشنتر از آن است كه بر كسى پوشيده باشد و مشهورتر از آنكه بر كسى پنهان بماند !
و همين طور عوام امّت ما در صورتى كه از فقهايشان فسق علنى مىبينند و تعصّب شديد و حرص بر مال و منال دنيا و حرام آن ، و نابود ساختن كسى كه مخالف ايشان است هر چند كه سزاوار بوده تا كار او را اصلاح كنند ! بال نيكى و احسان بر سر آن كسى مىگشايند كه به او
مسند الإمام العسكري (ع) (مسند امام عسكرى ع) (فارسى) — صفحة 346
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٤٦