( آموزگار ) بود كه در سكوى پيشين مسجد معلق شهر سامراتعليم مىداد ، از آن جهت او را ابونواس مىگفتند كه با مردم نيكى و خوشرفتارى مىكرد و با اشتياق اظهار تشيع مىنمود و از آرامش روحى برخوردار بود . امام هادى عليه السلام او را لقب ابونواس حق داد و فرمود : « آن كه پيش از تو بود ابونواس باطل بود ! » .
شيخ در رجال خود ؛ در بخش اصحاب امام هادى عليه السلام او را نام برده و مىگويد : سهلبن يعقوببن اسحاق ، كنيهاش ابوالسرى و لقبش ابونواس بود . و در حاشيهء رجال شيخ آمده است : سهلبن يعقوب در سامرا خدمتگذار امام هادى عليه السلام بود و در پى نيازمنديهاى او بر مىآمد .
او يك روايت از امام ابوالحسن سوم عليه السلام داردكه ما در بخش اصحاب به شمارهء ( 26 ) نقل كرديم .
29 - ابويعقوب
در « جامع الرواة » او را اصحاب امام ابوالحسن الهادى عليه السلام برشمرده و مىگويد : از ابويعقوب بغدادى ، احمدبن محمد سيارى روايت نقل مىكند و او خود از ابن سكيّت به نقل از ابوالحسن عليه السلام روايت مىكند .
( مؤلف ) مىگويم : او رواياتى از امام هادى عليه السلام دارد كه در بخش امامت به شمارههاى ( 8 ، 27 ، 69 ، 72 ) آنها را نقل كرديم .
30 - احكمبن يسار
در سند حديثى كه از امام ابوالحسن عليه السلام روايت مىكند همين طور آمده