باشد . و پسنديدهترين سپاس به درگاه تو و لازمترين و ضرورىترين سپاسى كه بجا آورده مىشود !
و سپاس تو را چنان كه سزاوارى و چنان كه خود براى خويشتن مىپسندى و آن طورى كه از بندگان و از تمام مخلوقات مىپسندى و تو را سپاس همچون سپاسى كه تمام پيامبران و فرستادگان تو و فرشتگانت بجا مىآورند . و چنان كه به مقام عزت و كبريايى و عظمت تو زيبنده است و تو را چنان سپاسى كه زبانها از توصيف آن ناتوان و سخن از رسيدن به پايان آن باز ماند . و تو را چنان سپاسى كه از حد خشنودى تو كمتر نباشد و هيچ يك از حمد و سپاسهايى كه دربارهء ذات مقدس تو گفتهاند از آن برتر نباشد !
خداوندا ! سپاس تو را در خوشيها و ناخوشيها و در سختى و آسانى و در سلامتى و گرفتارى .
در طول سالها و روزگاران . و تو را سپاس مىگويم به خاطر نعمتهاى باطنى و ظاهرى كه بر من دادهاى و هم اكنون از آنها برخوردارم و مرا برترى و شرف و كرامت دادى و به سوى دينت هدايتم كردى ! تو را چنان سپاسى كه هيچ وصف كنندهاى نتواند توصيف كند و هيچ سخن گويندهاى به آن نرسد !
خداوندا تو را به خاطر خوبيهايى كه به من كردهاى و من اكنون برخوردارم و نعمت هايى كه به من دادهاى ، و برترى دادنت بر ديگرى سپاس مىگويم و به خاطر آن كه مرا راست آفريدى و به لطف خود مرا نيكو ادب كردى ؛ نه به خاطر پيشينهء من ! بنابراين خدايا كدام نعمتى است نزد من كه تو مرحمت نكرده باشى و كدام شكر است كه تو از جانب من
مسند الإمام الهادي (ع) (مسند امام هادى ع) (فارسى) — صفحة 275
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٧٥