تعالى را ياد كرد از پيش خود رسول خدا به حال سجده افتاد نه به فرمان پرورگار عزّوجل و نيز تسبيح گفت .
آنگاه به وى فرمود : خدا تو را استوار گرداند سر بلند كن ! ( و بگو : ) گواهى مىدهم كه هيچ معبود بحقى جز خداى يكتا و محمّد رسول خداست و قيامت بدون ترديد خواهد آمد و خداوند تمام مردگان را برانگيزد ! خداوندا ! بر محمّد و آل محمّد ترّحم كن چنان كه درود فرستادى و مبارك گردانيدى و ترحم كردى [ و منّت نهادى ] بر ابراهيم و آل ابراهيم ؛ زيرا كه تو ستوده و بزرگى !
خدايا ! شفاعت او را دربارهء امّتش بپذير و درجهء او را بالا ببر ! او هم گفت .
فرمود : يا محمّد سلام بده ! رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم [ رو به قبله ] رو به پروردگار تعالى سر به پايين گفت : السّلام عليك ! خداى جبار پاسخ داد و گفت : و عليك السلام يا محمّد ! به وسيله نعمتم را تو را بر طاعت خويش توانمند ساختم و به عصمت خويش تو را پيامبر و حبيب خود قرار دادم . »
سپس امام كاظم عليه السلام فرمود : « نمازى كه فرمان داده بود ، تنها دو ركعت با دو سجده بود ولى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در هر ركعت دو سجده كرد به خاطر ياد كردن عظمت پروردگار تعالى چنان كه گفتيم .
پس خداوند آن را واجب ساخت . » گفتم : فدايت شوم ! « صاد » كه خداوند فرمان داد ، تا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از آن غسل كند ، چيست ؟ فرمود : « چشمهاى است كه از ركنى از اركان عرش مىجوشد كه به آن آب حياة مىگويند و
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 490
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٩٠