تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣
توبه‌پذير مهربانى ! خداوندا ! گواهى مىدهم كه ارواح و سرشت آنها يكى است و آن درختى است كه ريشه‌اش پاك و تنه و شاخه‌ها و برگهايش پاكيزه است . خدايا به حق ايشان بر ما رحم كن و از موارد خوارى و رسوايى در دنيا و آخرت به‌خاطر ولايت ايشان ما را نگاه دار و به جايگاه امن از هول و هراس‌هاى روز رستاخيز به حرمت دوستى آنها و اعترافمان به فضيلت و پيروى آثارشان و هدايت شدن ما با راهنمائيشان و اعتقادمان به توحيدت ، وارد ساز ! و ما را بر توحيد خودت واقف كن ؛ از بزرگداشت شأن و مقدّس شمردن نام‌ها و سپاسگزارى نعمت‌ها و نفى صفاتى كه درخور تو نيست و علمى كه محيط بر تو باشد و وهمى كه بر ( كنه ذات ) تو رسد ! زيرا كه ايشان ( اهل‌بيت ) را حجت‌هاى خود بر خلق و راهنمايان بر توحيد خود و راه بلدانى قرار داده‌اى كه بر امر تو و دين تو رهبرى مىكنند و آنچه بر بندگانت مشكل باشد توضيح مىدهند و بابى براى معجزاتى هستند كه ديگران عاجزند و بدان وسيله حجّت تو آشكار مىگردد و اينان به بزرگداشت سفير ما بين تو و خلقت فرامىخوانند و تو اى كه بر ايشان عنايت دارى از آنجا كه آنان را به ملكوت خود نزديك كرده‌اى و ويژگان راز خود و گزيدگان وحى خويش قرار داده و آنان را وارث مشكلات تأويل ( كتاب ) خود نموده‌اى ! به‌خاطر رحمت بر خلق و لطف به بندگان و علاقهء بر مخلوقات خود و به‌خاطر علمى كه دلهاى افراد امين درگاهت بر آن پيچيده و آنچه شأن برگزيدهء تو مىباشد . و آنان را در ابتدا و آغاز پيدايششان پاك داشته‌اى و از دميدن دمنده‌اى به ايشان نگاه داشته‌اى و برهانى را بر كسى كه قصد بدى به