تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 317

مساهمون:

ص٣١٧
توبهء مرا بپذيرى ! خداوندا ! من از كرامتى كه تو اهل آنى از تو مسألت دارم اى خدا از آنچه بدى در نزد من است به نيكى كه در نزد تو است بگذرى و اينكه از عطاى فراوانت بهترين چيزى را كه به يكى از بندگانت عطا كرده‌اى به من هم عطا كنى . خدايا ! من تو را به‌مانند درخواست بنده‌اى ناتوان شده و بيچارگيش شدّت يافته و جرمش بزرگ و يارانش اندك و عملش ضعيف است ، مىخوانم . همچون درخواست كسى ك جز تو كسى را براى جلوگيرى از بيچارگيش و يار و مددكار بر ضعف و ناتوانيش نمىيابد ! از تو تمام نيكىها و نتايج و سوابق و فوايد آنها را خواستارم و تمامى آنهابه دوام لطف و احسان و مرحمت و رحمت تو بستگى دارد پس به من رحم كن و مرا از آتش دوزخ آزاد فرما ! اى خدايى كه زمين را روى آب قرار داده‌اى و اى آن‌كه آسمان را در هوا نگاه داشته‌اى ؟ و اى يگانهء پيش از هر يكتا و اى يكتاى پس از هر چيز ! و اى خدايى كه كسى نمىداند و علم ندارد كه او چگونه است ، جز خودِ او و اى آن‌كه اندازهء قدرت او را كسى جز او نداند و اى خدايى كه هر روز در كارى است و اى كسى كه هيچ كارى او را از كار ديگرى باز نمىدارد ، اى پناه پناه‌خواهان و اى فريادرس غم‌زده‌گان ، اى پاسخگوى درخواست درماندگان و اى بخشايندهء در دنيا و آخرت و بخشايشگر آنها به من رحمتى فرما كه هرگز پس از آن گمراه و نگونبختم نگردانى زيرا كه تو ستوده و با عظمتى و درود و سلام خدا بر محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم باد .