عفو تو از گناهم و گذشت تو از خطايم و چشمپوشى تو از ظلمم و پردهپوشيت بر عمل زشتم و حلم تو از بسيارى جرمم بههنگام خطا و عمدم مرا به طمع انداخت تا از تو درخواستى كنم كه سزاوار آن نبودهام ، آنچه را كه تو از رحمت خود روزيم كردى و اجابت خود را به من شناساندى و از قدرت خود به من نماياندى ازاينرو با ايمنى از تو مىخواهم و با انس و بدون بيم و هراس از تو درخواست كردم در آنچه اهنگ تو را بهخاطر آن دارم جرأت يافتم ! اگر دير حاجت مرا برآورى بهخاطر نادانيم تو را مورد پرخاش و عتاب قرار مىهم در صورتى كه شايد اين ديركرد با علمى كه تو بر عاقبت كارها دارى براى من بهتر باشد !
پس من هيچ مولاى كريمى را صبورتر از تو نسبت به بندهء فرومايهاى چون خود نديدهام ! پروردگار من ! تو مرا دعوت مىكنى ولى من از تو روبر مىگردانم و تو محبت بيشتر مىنمايى اما من بيشتر خشمگين مىشوم ! و با من هر چه بيشتر دوستى و شفقت مىورزى ، من از روى نادانى نمىپذيرم ! گويى كه مرا در برابر تو حق نعمتى است ! و اين ناسپاسى من مانع رحمت و احسان تو نسبت به من نشد و از فضل و جود و كرمت جلوگيرى نكرد ! بنابراين به اين بندهء نادانت رحم كن و به فضل و احسانت بر او ببخش چرا كه تو با بخشش و كرمى .
چون ازدعا فارغ شدى ، سجده كن و درحال سجده ات بگو :
« اى خدايى كه پيش از هر چيز بودهاى و بعد از هر چيز خواهى بود ! و اى هستىبخش همه چيز ! مرا رسوا نكن زيرا كه تو به وضع من آگاهى ! و مرا عذاب نكن چرا كه تو بر من توانايى ! خداوندا ! به تو از بازگشت
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 287
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٨٧