برآوردن حاجت برادران ايمانى
1 - كلينى از على بن جعفرنقل كرده است ، مىگويد : از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « هر كه نزد برادر مؤمنش جهت اظهار حاجتى بيايد در حقيقت آن حاجت ، رحمتى از طرف خداى تعالى است كه به سوى او روانه كرده است ؛ اگر آن را بپذيرد ، به ولايت ما پيوسته است كه خود به ولايت خدا پيوسته شده است . و اگر حاجت او را برنياورد بازگرداندش در صورتى كه به برآوردن آن تواناى دارد خداوند مار آتشينى بر او چيره كند كه در گورش تا روز قيامت او را نيش زند ، چه آمرزيده باشد و چه معذّب ! و اگر آنكه درخواست داشته او را معذور بدارد ، حال او بدتر خواهد بود ! » . « 1 »
2 - همو از هشام بن احمر نقل كرده است ، مىگويد : امام كاظم عليه السلام به من كه بين من با مردى از آن قوم سخنى رفته بود ، فرمود : « با آنها نرمش كن ! زيرا كه هر كدام از آنها به محض اينكه عصبانى شود به كفر گرايد و در كسى كه كفر او در خشم و عصبانيت او باشد خيرى نيست » . « 2 »
3 - همو از موسى بن بكر به نقل از امام كاظم عليه السلام آورده است ، فرمود :
« نرمش و مدارا نيمى اززندگى است » . « 3 »
4 - شيخ مفيد از على بن جعفر به نقل از برادرش . . « 4 »
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 196 .
( 2 ) - همان : 2 / 119 .
( 3 ) - همان : 2 / 120 .
( 4 ) - اختصاص : ص 250 . اين حديث تكرار شمارهء ( 1 ) بود - م .