مىگويى : خدايا ! به حرمت كسى كه از ( غضب تو ) به ( عفو ) تو پناه مىبرد و به عزّ تو پناه آورد و بهوسيله سايهء تو سايهنشين شد و به ريسمان تو چنگ زد و به كسى جز تو اعتماد نكرد . اى آنكه بخششهايت فراوان است و اى آزادكنندهء اسيران ! اى خدايى كه خود را بهخاطر بخشندگى « وهّاب » ( بسيار بخشنده ) ناميده است ، از تو مىخواهم كه بر محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم درود فرستى و از اين جا مرا نااميد بازنگردانى ؛ زيرا اينجا جايى است كه گناهان بزرگ آمرزيده مىشود و به رحمت بخشندهء بسيار دانا اميد مىرود ؛ جايى است كه درخواست كنندگان نااميد نمىشوند و جواب رد به مشتاقان نمىدهند ، جاى كسى است كه از روى شوق به مولاى خود پناه برده و از همه چيز بريده و به او رو آورده است ، در جاى كسى ايستاده است كه از روزى بيم داردكه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان مىايستند و كسى را شفاعت شافعان سودى ندارد مگر خداى رحمان اذن دهد و از رستگاران باشد .
آن همان روزى است كه مال و فرزندان هيچ سودى نمىدهد مگر كسى كه با قلبى سالم به درگا خدا آيد ، در حالى كه بهشت براى پرهيزكاران آماده و نزديك است و به آنها گفته مىشود : اين است آن چيزى كه به شما وعده داده مىشد و براى كسانى است كه به سوى خدا بازمىگردند ؛ كسانى كه از خداى رحمان در نهان بترسند و با دلى پر انابه در محضر او حاضر شوند ( فرشتگان مىگويند : ) به سلامت وارد شويد ! امروز روز جاودانگى است !
خداوندا مرا از مخلصان رستگار قرار ده و مرا از وارثان بهشت پرنعمت مقرّر فرما ! مرا و پدر و مادر و فرزندان مرا روز جزا بيامرز و به
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 257
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٧