كاظم عليهم السلام ياد كرده است .
و ابوجعفر طوسى نيز در رجال خود او را از اصحاب امام باقر ، امام صادق و امام كاظم عليهم السلام شمرده ، مىگويد : زرارةبن اعين شيبانى آزاد شدهء ايشان ، در « الفهرست » مىنويسد : زرارةبن اعين ، اسمش عبد ربّه و كنيهاش ابوالحسن است و زراره لقب اوست و اعين بن سنسن يك بردهء رومى متعلّق به مردى از قبيلهء بنى شيبان بود ، او قرآن را آموخت سپس آزادش كرد و به او پيشنهاد كرد كه در نسب وى وارد شود اعين از انجام آن خوددارى كرد ، زراره تصنيفاتى دارد .
نجاشى مىگويد : زرارةبن اعين بن سنسن آزاد شدهء فرزندان عبداللَّهبن عمرو سمين است . با كنيهء ابوالحسن در زمان خود ، بزرگ اصحاب ما ( شيعه ) و پيشتاز آنها بود . وى قارى ، فقيه ، متكلّم ، شاعر و اديب بود ، صفات فضيلت و ديانت در او جمع و در نقل روايت صادق بود . ابوجعفر محمّدبن علي بن حسينبن بابويه قدس سره مىگويد : من كتابى از او در « استطاعة و جبر » ديدم ، سپس مىگويد : زراره در سال 150 درگذشت .
عطاردى ( مؤلّف متن - حفظه اللَّه ) مىگويد : زرارةبن اعين از امام باقر عليه السلام اخبار فراوانى نقل كرده است كه در بخش ماجراى او با جابر به شمارهء ( 5 - 8 - 9 - 10 ) و بخش علم - فضيلت علما به شمارهء ( 20 ) ، ثواب تعليم و تعلّم به شمارهء ( 5 ) ، راويان حديث به شمارهء ( 6 ) ، كسى كه بدون علم فتوا دهد به شمارهء ( 7 ) ، نكوهش قياس و رأى به شمارهء ( 8 ) ، وقوف در جاى شبهات به شمارهء ( 2 ) .
در بخش توحيد - آغاز آفرينش به شمارهء ( 1 ) ، نهى از جدال دربارهء خدا به شمارهء ( 14 - 18 ) ، طينت به شمارهء ( 2 ) ، قضا و قدر به شمارهء ( 5 ) ، نهى
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 351
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٥١