ايشان روايت نموده است و در نزد ايشان مقام و منزلتى داشت .
( مؤلّف ) مىگويم : او روايات زيادى از امام باقر عليه السلام دارد كه ما در بخش توحيد - جوامع توحيد - به شمارهء ( 2 ) و در كفر و ايمان قسمت تحقير مؤمن به شمارهء ( 1 ) و در فضائل شيعه - شيعه نزديكترين خلق به شمارهء ( 1 ) و تفسير سورهء نساء به شمارهء ( 85 ) و سورهء انعام به شمارهء ( 7 ) و سورهء بلد به شمارهء ( 3 ) و در روزهء مسافر به شمارهء ( 10 ) و مبحث نكاح - نكاح زن ناصبى - به شمارهء ( 7 ) و در ورود مؤمنان به محشر به شمارهء ( 2 ) نقل كرديم .
4 - ابان بن عثمان ، نجاشى در رجال خود از او ياد كرده ، مىگويد : ابان بن عثمان احمر بجلى آزاد شدهء ايشان ، وى اهل كوفه بوده است گاهى در آنجا و گاهى در بصره ساكن مىشد ، اهل بصره از جمله ابوعبيده معمّربن مثنّى « 1 » و ابوعبداللَّه محمّدبن سلام از وى كسب علم كردهاند و حكايات زيادى از او در اخبار شاعران و نسب و ايام نقل كردهاند .
وى از امام صادق و امام موسىبن جعفر عليهما السلام نيز روايت نقل كرده است .
( مؤلّف ) مىگويم : او رواياتى از امام باقر عليه السلام دارد كه در بخش حج - بيت العتيق - به شمارهء ( 1 - 6 ) و فضيلت حج به شمارهء ( 19 - 22 ) و تلبيه به شمارهء ( 9 ) و حج موسى به شمارهء ( 4 ) و معيشت ( شراء العقارات ) به شمارهء ( 1 ) نقل كرديم .
هامش
( 1 ) - معمربن مثنى متوفى ( 211 ه ) شاگرد خليل بن احمدبصرى ، بعضى او را نخستين مؤلّف كتابدر علوم بلاغى دانسته و كتابى به نام مجازالقرآن از او ياد كردهاند - م .