تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤
تمام حج و عمره شيعيان خود را راهنمايى مىكنند » . « 1 » 41 - همو از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « در آن‌ميان كه اميرالمؤمنين عليه السلام در مسجد كوفه بود ناگهان زنى خدمت آن حضرت رسيد ، از ستم شوهرش شكايت داشت ، اميرالمؤمنين عليه السلام ( پس از شنيدن سخنان او ) به نفع شوهرش حكم كرد ، آن زن خشمگين شد و گفت : به خدا كه تو به حق قضاوت نكردى و رعايت مساوات را ننمودى و در بين رعيّت به عدل داورى نكردى و در پيشگاه خدا قضاوت تو پسنديده نبود . اميرالمؤمنين نگاهى طولانى به او كرد ! سپس فرمود : اى بدزبانِ زبان دراز ! تو دروغ گفتى ! آن زن با شنيدن سخن على عليه السلام رو به فرار گذاشت ، عمروبن حريث او را ديد ، گفت : تو با سخنى با على روبرو شدى سپس با يك كلمه كه به تو گفت ، پا به فرار گذاشتى ؟ آن زن گفت : به خدا سوگند كه على به حق خبر داد و چيزى را كه از همسرم از زمانى كه شوهر من شد كتمان كردم او اظهار كرد ! عمرو خدمت اميرالمؤمنين عليه السلام آمد و گفتهء آن زن را به وى بازگو كرد و گفت : يا اميرالمؤمنين ! اين گفتهء شما كهانت است ! فرمود : واى بر تو كهانت نيست بلكه خداى تعالى در قرآن نازل كرده است :
« إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ »
« 2 » رسول خدا هوشيار بود و من پس از وى و امامان از ذريهء من پس از من‌هوشيارانند ، چون من به سيماى آن زن دقّت كردم دانستم در سيماى او چه هست ! » . « 3 »
هامش
( 1 ) - شواهد التنّزيل : 1 / 311 . ( 2 ) - حجر / 75 : در اين ( سرگذشت عبرت‌انگيز ) نشانه هايى است براى هوشياران . ( 3 ) - شواهد التنّزيل : 1 / 323 .