تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
را بر نماز هدايت كنى پس هدايت كرد و باز نازل شد و گفت : خداوند به تو فرمان مىدهد كه امّت خود را بر زكات راهنمايى كنى پس پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آنها را راهنمايى كرد . سپس نازل شد و گفت : خدايت فرمان مىدهد امّت خود را بر ولىّ و سرپرستشان راهنمايى كنى همان طورى كه بر نماز و زكات و روزه و حج راهنمايى كردى تا نسبت به همهء اينها حجّت را بر ايشان تمام كند ! رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم عرض كرد : پروردگارا قوم من به عهد جاهليت نزديكند و در ميان ايشان هم چشمى و فخر فروشى هست و كسى از آنها نيست مگر اين كه بزرگشان ( وسيلهء على عليه السلام ) كشته شده است ! من بيمناكم ! خداى تعالى اين آيه را نازل كرد :
« يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ -
يعنى رسالت او را تمام نكرده‌اى -
وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ »
چون خداوند پاسدارى او را ضمانت كرد و جلوى ترس او را گرفت از اين رو دست علي بن ابى طالب را گرفت سپس گفت : اى مردم ! هر كه را من سرپرست و مولايم اين على مولا و سرپرست اوست . خدايا وست بدار هر كه او را دوست بدارد و دشمن بدار هر كه او را دشمن دارد ! و يارى كن هر كه او را يارى كند و محبوبش بدار هر كه حُبّ او را دارد و مبغوضش بدارد هر كه بُغض او را دارد ! » . زياد مىگويد : عثمان گفت : با چيزى محبوب‌تر از اين حديث به شهر و