است و نقير ، نقطهاى در وسط هستهء ( خرما ) است .
« أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ »
در اينجا منظور ما هستيم كه مورد حسد مخالفان مىباشيم به خاطر امامتى كه خداوند به ما داده و به تمام مردم ديگر نداده است
« فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً »
يعنى از ايشان رسولان و پيامبران و امامان قرار داديم . تا
« ظِلًّا ظَلِيلًا »
« 1 » سپس فرمود :
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا
حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَمِيعاً بَصِيراً »
« 2 »
.
آنگاه فرمود : خداى متعال ما را به اين فرمان منظور كرده است كه امام اول ما كتاب ، علم و سلاح را به امام پس از خود بايد بدهد
« وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ »
« 3 » هرگاه موفّق شديد ، به حق و عدل دربارهء آنچه در دست شماست حكم كنيد !
سپس فرمود :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
به همهء مؤمنان تا روز قيامت -
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
« 4 » منظور از اولوالأمر ماييم .
سؤال كننده عرض كرد : منظور آيه :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
هامش
( 1 ) - نساء / 54 : يا اين كه نسبت به مردم به خاطر فضلى كه خدا داده حسد مىورزند ، ما به آل ابراهيمكتاب و حكمت و حكومت عظيمى داديم . . .
( 2 ) - همان / 58 : خدا به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانشان بدهيد و به هنگام داورى بين مردم به عدالت حكم كنيد ، خداوند اندرزهاى خوبى به شما مىدهد ، همانا خدا شنوا و بيناست .
( 3 ) - نساء / 58 : ترجمه شد - م .
( 4 ) - همان / 59 : ترجمه گذشت - م .