تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
إِلى دارِ السَّلامِ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ »
« 1 » و گفت : « جابربن عبداللَّه نقل كرد كه روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم درآمد و فرمود : من در خواب ديدم گويا جبرئيل عليه السلام بالاى سرم و ميكائيل نزد پاهايم يكى از آنها به ديگرى مىگويد : براى او مثلى بزن ! او گفت : گوشت بشنود و عقلت درك كند مَثَلِ تو و مَثَلِ امّت تو مانند پادشاهى است كه سرايى را گرفته سپس خانه‌اى در آن ساخته است و بعد سفره‌اى در آن گسترده و آنگاه پيكى فرستاده است تا مردم را به خوردن غذايشان فرا خواند ، برخى از آنها قبول كرده‌اند و برخى از آنها نپذيرفته‌اند . بنابراين خداوند پادشاه سراى اسلام است و آن خانه بهشت است و تو يا محمّد همان پيكى ، هر كه تو را اجابت كند وارد اسلام شود و هر كه وارد اسلام شود ، وارد بهشت گردد و هر كه وارد بهشت گردد از نعمتهاى آن بخورد . » . اسناد اين حديث صحيح است ولى شيخين ننوشته‌اند . « 2 » 18 - همو از زهيربن محمّد عنبرى به نقل از جعفربن محمّد از قول پدرش آورده است كه جابربن عبداللَّه گويد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اين آيه را تلاوت كرد :
« وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى »
« 3 » و فرمود : شفاعت من براى صاحبان گناهان كبيره از امّتم مىباشد . » . اين حديث به روش شيخين
هامش
( 1 ) - يونس / 25 : خداوند به دارالسّلام ( خانهء صلح و سلامت و امنيّت ) دعوت مىكند و هر كس رابخواهد ( شايسته باشد ) به راه راست هدايت كند . ( 2 ) - مستدرك : 2 / 338 . ( 3 ) - انبياء / 28 : هرگز شفاعت نمىكنند مگر از كسى كه بدانند خدا از او راضى است .