عزّوجلّ هرگز پيامبرى را مبعوث نكرد مگر در علم خداى تبارك و تعالى گذشته بود كه چون دين او را كامل كند حرمت شراب در آن دين خواهد بود . و همواره شراب حرام بوده است . البتّه دين از خصلتى به خصلتى تحوّل مىيابد در حالى كه اگر همهء مردم تصميم به چيزى بگيرند ، دين زيربار آن نخواهد رفت . » . « 1 »
3 - از حسينبن سدير به نقل از پدرش از قول امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « روز قيامت شرابخور را بياورند در حالى كه روسياه است و زبانش آويخته ، آب دهانش روى سينهاش مىريزد و بر خداى عزّوجلّ حق است كه او را از سرشت فاسدان - به قولى از چاه فاسد ان ( چاه خبال ) سيراب كند . راوى مىگويد : پرسيدم : چاه خِبال يعنى چه ؟
فرمود : « چاهى است كه چرك و خون زناكاران در آن مىريزد . » . « 2 »
4 - همو از يزيدبن ابى زياد نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « هر كه شراب بخورد و در حالى بميرد كه چيزى از شراب در شكم او باشد و توبه نكرده باشد از قبرش ديوانه برانگيخته شود در حالى كه لبش به يك طرف خميده آب دهانش سرازير است ، فرياد واويلا و هلاكت مىكشد ! » . « 3 »
5 - از سعد اسكاف به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « هر كه مى گسارى كند تا چهل روز نمازش قبول نمىشود و اگر دوباره شراب بخورد خداوند او را از « طينت خِبال » سيراب كند . » . راوى مىگويد : « طينت
هامش
( 1 ) - كافى : 6 / 395 .
( 2 ) - همان : 6 / 396 .
( 3 ) - همان : 6 / 398 .