كه مىفرمود : امام باقر عليه السلام فرموده است : « نطفه تا چهل روز در رحم مىماند و پس از چهل روز ( خون بسته / علقه ) مىشود و بعد علقه در چهل روز مُضغه مىگردد و چون چهار ماه كامل شد خداوند دو فرشته سازنده را مىفرستد ، مىگويند : پروردگارا ! پسر مىآفرينى يا دختر ؟
مأموريت داده مىشوند . باز مىپرسند : خدايا ! بدبخت مىآفرينى يا خوشبخت ؟ ( بديهى است كه براساس لياقت خود ) از طرف خدا فرمان لازم مىرسد .
مىگويند : پروردگارا ! مدّت عمر و روزى اين بنده و هر چه از حال اوست مىپرسند و چيزهايى در آنباره برشمرده است كه بهصورت پيمانى بر پيشانى وى مىنويسند . و چون خداوند مدّت عمر او را كامل ساخت خداوند فرشتهاى را بر مىانگيزد و او را نهيبى مىزند در حالى كه آن پيمان را فراموش كرده است .
حسن بن جهم مىگويد : عرض كردم : آيا ممكن است خداوند در اثر درخواست بنده پسر را دختر يا دختر را پسر كند ؟ فرمود : « همانا خداوند هر چه بخواهد انجام مىدهد » . « 1 »
3 - از زراره به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « خداوند عزّوجلّ چون اراده كند نطفهاى را از آن ذرّاتى كه پيمان گرفته است بيافريند و يا ابتدا به آفرينش آن كند ، آن را در رحم قرار مىدهد ، مرد را تحريك به آميزش مىكند و به رحم ( همسرش ) وحى مىكند ؛ باب خود را باز كن ! تا مخلوق من در درون تو جا گيرد و قضا و قدر حتمى من انجام
هامش
( 1 ) - كافى : 6 / 13 .