متعه ( عقد موقّت )
1 - محمّدبن يعقوب ( كلينى ) از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : راجع به عقد موقّت از امام باقر عليه السلام پرسيدم ، فرمود : « در قرآن اين آيه نازل شده است : »
« فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ
« 1 »
.
« 2 »
2 - از عبداللَّهبن سليمان نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « على عليه السلام بارها مىگفت : اگر پيش از ما ابن خطّاب عقد موقّت را نهى نكرده بود ، هيچ كس زنا نمىكرد مگر انسان شقاوتمند » . « 3 »
3 - از زراره نقل كرده است ، مىگويد : عبداللَّهبن عمير ليثى خدمت امام باقر عليه السلام آمد ، عرض كرد : دربارهء متعه ( عقد موقّت ) زنان چه مىفرماييد ؟
امام عليه السلام فرمود : « خداوند آن را در كتاب خود ( قرآن ) و به زبان پيامبرش صلى الله عليه و آله و سلم حلال شمرده است بنابراين تا روز قيامت حلال است »
عرض كرد : يا اباجعفر ! مثل شما كسى مىگويد : آن حلال است در حالى كه عمر آن را حرام كرده و نهى نموده است ؟
فرمود : « هر چند كه حرام كرده باشد ! » عبداللَّه گفت : به خدا پناه مىبرم از چيزى كه شما حلال بدانيد در حالى كه عمر حرام كرده است !
امام عليه السلام فرمود : « پس تو به قول صاحب خودت هستى ولى من به قول رسول خدايم . پس بيا با تو ملاعنه ( لعن و نفرين بر يكديگر ) كنيم كه سخن
هامش
( 1 ) - نساء / 24 : « زنانى را كه متعه مىكنيد مهر آنها را به عنوان يك واجب بايد بپردازيد ، اگر طرفين با رضايت خود مقدار مهر را بعداً كم و زياد كنند مانعى ندارد .
( 2 ) - كافى : 5 / 448 .
( 3 ) - همان .