انگشتانت را وقتى كه روى زانوهايت مىگذارى باز كن !
اگر اطراف انگشتانت در ركوع به زانوهايت برسد كفايت مىكند ولى من دوست دارم كه كف دستها كاملًا روى زانو قرار گيرد بنابراين انگشتانت را روى نوك زانو قرار دهى . و بين زانوهايت را باز بگذار ! و كمرت را راست نگهدار و گردنت را بكش و بايد نگاهت بين پاهايت باشد .
چون خواستى سجده روى دستهايت را به تكبير بالا ببر و به سجده بيُفت ؛ اوّل دستهايت را پيش از زانوهايت به زمين بگذار . آنها را بهم مىچسبانى و بازوهايت را مانند دونده پهن نمىكنى و مبادا بازوانت را روى زانوها و رانهايت قرار دهى بلكه آنها را متمايل به آرنجهايت مىنمايى . و كف دستهايت را به زانوهايت نچسبان و نزديك صورتت نبر ، بين موانزات شانهها باشند و مقابل زانوها قرار نده بلكه مقدارى منحرف نگهدار !
دستهايت را روى زمين كاملًا باز كن ولى به طرف خودت كاملًا ببند ، اگر زير آنها جامه باشد ضررى ندارد و اگر دستها را به زمين برسانى بهتر است ولى بن انگشتانت را در حال سجده باز نكن بلكه همه را بهم بچسبان .
فرمود : « هرگاه در حال تشهّد نشستى ، زانوها را به زمين بچسبان و مقدار كمى از هم فاصله نگهدار ! روى پاى چپت بر زمين و روى پاى راستت بر زير پاى چپت و كپلها روى زمين و طرف انگشت شست راست روى زمين باشد . و مبادا روى پاهايت بنشينى كه بدان وسيله آزرده مىشوى و روى زمين ننشينى كه قسمتى از بدن روى قسمت ديگر قرار
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 441
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٤١