فرزندانم و خويشان و بستگانم را و هر كه از وابستگانم كه وارد اسلام شده و همسايگان و برادران دينيم و هر كه بر من دعايى كرده يا به من خوبى نموده و يا از مرد و زن مؤمنى كه به من كمكى كرده است ، پناهنده مىسازم . به خدا و به نامهاى تام و فراگير و كامل و برتر ، مبارك و متعالى ، پاكيزهء شريف ، والاى كريم عظيم ، نهفتهء گنجينه شدهاى كه هيچ نيك و بدى از آنها نگذرد پناهنده مىسازم و به امَالكتاب و پايانش و ما بين آنها از سورهء شريفه و آيهء محكمه و رحمت و عوذت و بركت و به تورات و انجيل و زبور و صحف ابراهيم و موسى و به هر كتابى كه خدا نازل كرده و پيامبرى كه خدا فرستاده و به هر حجتى كه او اقامه كرده و به هر برهانى كه او اظهار نموده و به هر نورى كه او روشنى بخشيده و به همهء نعمتها و عظمت خدا پناه مىبرم .
از شرّ هر صاحب شرّى و از شرّ آنچه من بيم دارم و مىترسم پناهنده مىسازم و خود پناه مىطلبم و از شرّ آنچه پرودرگارم برتر و بالاتر است و از شرّ تبهكاران جن و انس و شياطين و زورمندان و ابليس و سپاهيانش و دنباله روان و پيروانش و از شرّ آنچه در روشنايى و تاريكى است و از شرّ هر آزاردهنده يا مهاجم و از شرّ هر اندوه و غم و آفت و پشيمانى و از شرّ آنچه از آسمان فرود آيد و آنچه بالا رود ، از شرّ آنچه در زمين فرو رود و آنچه از زمين بيرون آيد و از شرّ هر جنبدهاى كه اختيارش دست پروردگار من است ، زيرا كه پرودگارم بر راه راست است « اگر آنها از حق روگردانند ، بگو : خداوند مرا كافى است خدايى كه جز او معبودى نيست ، كارهايم را به او واگذاردم او پروردگار عرش
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 400
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٠٠