مىگرفت ، دو ركعت نماز استخاره مىخواند در آنها سورهء رحمان و حشر را قرائت مىكرد و چون از نماز فارغ مىشد دويست بار از خدا طلب خير مىكرد آنگاه قل هواللَّه احد و معوّذتين را قرائت مىكرد و بعد مىگفت : خدايا من تصميم به كارى گرفتهام كه تو مىدانى ! پس اگر مىدانى به خير دين و دنياى من و آخرت من است پس آن را مقدور من گردان و اگر مىدانى كه به شرّ دين ، دنيا و آخرت من است او را از من بازدار ! پروردگارا بر هدايت من اراده كن هر چند من نپسندم و يا بر خود بپسندم به حق بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم ، ماشاءاللَّه لا حول ولا قوّة الّا باللَّهِ حسبى اللَّهُ و نِعمَ الوَكيل » . سپس مىرفت و تصميم مىگرفت . » . « 1 »
6 - همو از معاويةبن عمار از امام صادق عليه السلام نقل كرده است ، فرمود :
پدرم ( امام باقر عليه السلام مىفرمود : « هيچ گاه بندهاى صدبار طلب خير از خدا نمىكند مگر خداوند به بهترين كار او را وامىدارد ؛ مىگويد : اى خدايى كه به نهان و آشكار دانايى ، اگر اين كار براى امر دنيا و آخرتم و اين جهان و آن جهانم خير است برايم آسان كن و درِ آن را به رويم بگشا و مرا به قضاى خودت راضى گردان ! » . « 2 »
7 - از زراره نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام گفتم : چون بخواهم كارى كنم و از پروردگارم استخاره نمايم چه بگويم ؟ فرمود :
« چون خواستى كارى كنى سه شنبه ، چهارشنبه و پنجشنبه روزه بگير و روز جمعه جاى تميزى نماز بگذار و پس از تشهّد در حالى كه به طرف آسمان نگاه مىكنى بگو : خداوندا تو را كه داناى نهان و آشكار و بخشندهء
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 91 / 259 .
( 2 ) - همان : 91 / 278 .