خداوندا من از عذاب قبر و فشار و تنگناى قبر به تو پناه مىآورم و از حملات و دست اندازيهاى شب و روز به تو پناه مىآورم . اى خداى مشعرالحرام و پروردگار بلدالحرام ( شهر مكّه ) و اى پروردگار حلّ و حرم بر محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم سلام مرا برسان ! بار خدايا به جوشن نگهدارندهء تو و به وابستگى به درگاهت پناه مىبرم از اين كه مرا با غرق شدن در آب و سوختگى و يا گلوگير شدن يا به قصاص يا به دست دشمن يا وسيلهء زهر ، يا پرت شدن در چاه يا خورندهء درندهها يا مرگ ناگهانى و يا به مرگهاى ناگوار بميرانى بلكه مرا در بستر خود بميران در حال فرمانبردارى و طاعت خودت و پيامبرت در حالى كه به حق رسيده باشيم و راه خطا را نرفته باشم و يا در صف مجاهدان حق كه در قرآن ( كتاب خود ) آنها را ستودهاى :
« كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ »
« 1 »
خدايا ! خود و فرزندانم و هر چه را كه پروردگارم نصيب من فرموده است به
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ . . .
( تا آخر سوره را بخواند ) پناهنده مىكنم ( و بگويد : ) سپاس از آنِ خداست به شمار آنچه كه آفريده ، سپاس از آنِ خداست بمانند آنچه خدا آفريده است و سپاس خداى رابه وزن و اندازه آنچه را كه آفريده و سپاس خداى را به قدر كشش كلماتش و سپاس خداى را به وزن عرش خدا و سپاس خداى را تا خشنودى ذات مقدّسش و هيچ معبود بحقىّ نيست جز خداى بردبار كريم و هيچ شايستهء ستايشى نيست جز خداى علىّ عظيم . منزّه است پروردگار آسمانها و زمينها و هر چه بين آنهاست خداوندا از گرفتارى به شقاوت و سرزنش
هامش
( 1 ) - صف / 4 : گويا سازمان و بنيان بهم آميختهاند .