كس موقعى كه از در منزلش بيرون آيد بگويد : خدايا ! به آنچه فرشتگان خدا از شرّ امروزِ نو كه خورشيد غروب كرد و بر نمىگردد و از شرّ نفسم و شرّ ديگران و شر شياطين و از شر كسى كه نسبت به ( ولايت ) اولياء ناصبى ( مخالف ) است و از شرّ جن و انس و از شرّ درندگان و گزندگان و از شرّ ارتكاب تمام محرّمات به تو پناه مىآورم ، خودم را از هر شرّى به خدا پناهنده مىسازم .
خداوند گناهش را مىآمرزد و توبهء او را قبول مىكند و غم و اندوه او را كفايت مىكند و از بدى و شرّ او را نگاه مىدارد » . « 1 »
4 - از ابوحمزه نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام هرگاه از خانه بيرون مىشد ، مىگفت : « به نام خدا بيرون رفتم و بر خدا توكّل دارم ، هيچ نيرو و توانى نيست مگر خدا را » . « 2 »
5 - مجلسى از كتاب « مزار كبير » نقل كرده است ، طبق روايتى از مولايمان امام باقر عليه السلام فرمود : « چون عازم سفر شدى وضو بگير و دو ركعت نماز : در ركعت اول حمد و سورهء الرّحمان و در ركعت دوم حمد و سورهء واقعه يا سورهء تبارك را بخوان و اگر اينها ممكنت نبود هر سورهاى را خواستى بر حسب عجلهاى كه دارى بخوان و سپس اين دعا را :
« خدايا من در اين سفر بدون اعتماد به غير تو و بى اميد پناه بردن جز به تو بيرون آمدم ، هيچ نيرويى كه بر آن تكيه كنم و هيچ راه چارهاى كه به آن پناهنده شوم جز درخواست فضل تو و جُستن روزى تو و خود را
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 541 .
( 2 ) - همان : 2 / 543 .