تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 319

مساهمون:

ص٣١٩
سپس سجده مىروى و مىگويى : « خداوندا به جود و كرمت به درگاه تو تقرّب مىجويم و به وسيلهء بنده و رسولت به درگاه تو شفاعت مىطلبم و به وسيلهء فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسلت به تو متوسّل مىشوم تا لغزشهايم را عفو كنى و گناهانم را بر من ناديده بگيرى و آنها را بر من ببخشى ! و با برآوردن حاجتم به من عنايت كنى و مرا به حكم آنچه از من سر زده عذابم نكنى اى اهل تقوا و اى اهل مغفرت ! اى نيكوكار ، اى بخشاينده ! تو از پدر و مادر و خودم و همهء مردم نسبت به من نيكوكارترى ، نياز و فقرم به درگاه تو است در حالى كه تو از من بىنيازى پس بر محمّد و آلش درود فرست و خواستهء مرا اجابت كن و انواع بلا را از من بازدار ! زيرا كه گذشت و بخشش تو مرا وسعت مىبخشد ! » سپس سرت را بلند مىكنى و دو ركعت نماز مىخوانى و مىگويى : « خدايا بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا به طاعت خودت بگمار و به رحمت خود مرتبهء مرا بالا ببر و از عذاب دوزخ و غضبت نگهدار ! خداوندا نورانيّت دلم را بيشتر كن و دنيا را در نظرم ناچيز و زبانم را به ذكر خودت گويا و هواى نفسم را از شهوات وامانده گردان ! و درخواست آنچه را كه برايم مقدّر كرده‌اى كفايت فرما تا بدان وسيله از آنچه در دست بندگان است خود را بىنياز ببينم . » . آنگاه دو ركعت نماز مىخوانى و مىگويى : « خداوندا بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا از بديها نجاتم ده و به طاعت خودت بگمار ! و به رحمت خودت مرتبهء مرا بالا ببر و از آتش دوزخ و غضبت رهايم كن ! خدايا مرا به وسيلهء يقين ياريم و با واگذاردن امور بر تو عزيزم گردان ! و