خداوند مردم را به جانب حسنات تأخير نينداخته بود ؛ همه را هلاك كرده بود ، سپس از داخل جهنم ظلمتى درآيد كه اطراف همه را از نيك و بد مىگيرد .
امام باقر عليه السلام فرمود : « دوزخيان همانند سگان و گرگان زوزه مىكشند به خاطر آنچه از عذاب دردناك مىبينند !
اى عمرو ! تو چه گمان مىبرى ! عذاب بر آنها مسلّط است ؛ از آنها دست بر نمىدارد تا آنها مىميرند از عذاب آتش چيزى از ايشان كم نمىشود ، آنها تشنه و گرسنهاند ، چشمانشان از كار افتاده كر و لال و كورند ، چهرههايشان سياه ، نااميد و پشيمان ، مورد خشم هستند هيچ ترحمّى بر آنها نمىشود و نه از عذابشان كاسته مىشود . در داخل آتش مىنالند و مىسوزند و از آب جوشان مىنوشند و از چرك دوزخيان مىخورند با آتش گيرههاى دوزخ درهم شكسته مىشوند و با گرزها زده مىشوند در حالى كه فرشتگان غلاظ و شداد هيچ رحم نمىكنند .
آنان را در داخل آتش به روى صورتشان مىكشند و با شيطانها همراه و در غل و زنجيرها بستهاند و اگر درخواستى كنند اجابت نمىشوند و اگر حاجتى بخواهند حاجتشان برآورده نمىشود ، اين است حال كسى كه داخل دوزخ است . » .
امام باقر عليه السلام فرمود : « موقعى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را به معراج بردند به هيچ خلق خدا نگذشت جز با حال دوست داشتنى از روى چهرهء باز ، لطف و شادمانى . تا اين كه به خلقى از مخلوقات خدا رسيد هيچ توجهى به او نكرد و چيزى نگفت ، ديد اخم كرده و چهره درهم كشيده است ، فرمود :
جبرئيل ! من به هيچ مخلوقى از خلق خدا گذر نكردم مگر با روى گشاده و
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 257
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٧