« علي بن حسين عليهما السلام مىفرمود : هر مؤمنى كه چشمانش براى شهادت حسينبن على عليهما السلام به قدرى اشك آلود شود كه به صورتش جارى شود خداوند او را در بهشت غرفههايى جا دهد كه در آنها مدّتهاى طولانى ساكن شود . و هر مؤمنى كه به خاطر اذيّتهايى كه ما ( اهل بيت ) از دشمنانمان ديديم به قدرى چشمانش اشك آلود شود كه روى صورتش بريزد خداوند جايگاه صدقى او را در بهشت عطا فرمايد .
هر مؤمنى كه در راه ما آزارى ببيند و چشمانش بقدرى اشك آلود شود كه به صورتش جارى شود به خاطر آن آزارى كه در راه ما ديده است خداوند از وى آن آزار را بر طرف مىكند و روز قيامت از غضب خود و آتش دوزخ او را ايمن گرداند . » . « 1 »
3 - صدوق از عمران نقل كرده است كه وى از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ »
« 2 » پرسيد ، امام عليه السلام فرمود : « آرى ، آن شب قدر است و هر سال در ماه رمضان دههء آخر ماه است و قرآن فقط شب قدر نازل شده است ، خداى تعالى مىفرمايد :
« فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ »
« 3 »
.
فرمود : « همه چيز در شب قدر مقدّر مىشود ، در آن سال مانند هر سالى خوبى يا بدى و طاعت يا معصيت ، يا نوزادى ، يا اجلى و يا رزقى پيش روست . بنابراين هر چه آن شب مقدر شد و در قضاى الهى گذشت حتمى است و تنها ارادهء خدا در آن دخيل است .
هامش
( 1 ) - تفسير قمى : 2 / 291 .
( 2 ) - دخان / 3 : به طور مسلّم ما قران را در شبى پربركت نازل كرديم .
( 3 ) - همان / 4 : در آن هر امرى از امور بر طبق حكمت الهيّه تفصيل و تبيين مىشود .