فرمود :
« أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ وَ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ »
« 1 »
مىفرمايد : « اگر بخواهم وحى را از تو بازمىدارم و تو از فضيلت اهلبيت و دوستى آنها نمىتوانى سخن بگويى ، خداى تعالى فرمود ، باطل را محو ،
« يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ »
« 2 » مىفرمايد : براى اهل بيت تو ولايت حق است خداوند به آنچه در دلهاست آگاه است .
مىفرمايد : به آنچه آنها از دشمنى اهل بيت و ستم پس از تو در دلهاى خود افكندهاند آگاه است ، اين است معناى
« وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ »
« 3 » و در قول خداى تعالى :
« وَ النَّجْمِ إِذا هَوى »
مىفرمايد : من به ميراندن محمّد صلى الله عليه و آله و سلم در وقت مردنش سوگند ياد كردهام
« ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ »
- با برترى دادن اهل بيتش -
« وَ ما غَوى وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى »
مىگويد : او سخن از روى هواى نفس راجع به اهل بيت خود نمىگويد ، بلكه قول خداى عزّوجلّ است :
« إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى »
« 4 »
خداى عزّوجلّ به محمّد صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :
« قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ
هامش
( 1 ) - شورى / 24 : آيا مىگويند : او بر خدا دروغ بسته در حالى كه اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر مىنهد .
( 2 ) - انفال / 7 : حق را با كلمات خود اثبات مىكند .
( 3 ) - انبياء / 3 : آنها سخنان در گوشى خود را پنهان مىدارند و مىگويند : او يك بشر عادى نيست پس آيا شما به سراغ سحر مىرويد يا اينكه مىبينيد ؟ !
( 4 ) - نجم / 1 - 4 : سوگند به ستاره هنگامى كه افول مىكند هرگز دوست شما ( محمّد ) منحرف نشده و مقصد را گم نكرده و از روى هواى نفس سخن نمىگويد ، آنچه مىگويد چيزى جز وحى كه بر او نازل شده ، نمىباشد .