تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
شنيدم كه مىفرمود : « درختى است كه اصل آن رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم است و فرع آن درخت علي بن ابىطالب عليه السلام و شاخه‌هاى آن فاطمه دختر محمّد صلى الله عليه و آله و سلم و ميوهء آن حسن و حسين عليهما السلام است كه آن درخت نبوّت ، خانهء رحمت ، كليد حكمت ، معدن علم ، جايگاه رسالت و جاى رفت و آمد فرشتگان و جايگاه راز الهى و وديعت خداست ، آن امانتى است كه بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه شد و بزرگترين حرم خدا و قديم‌ترين خانهء خدا و پيمان اوست . نزد ماست علم منايا و بلايا و قضايا و وصايا و فصل الخطاب و زادگاه اسلام و انساب عرب . آنها نورى تابنده در اطراف عرش پروردگارشان بودند و هم ايشان مأمور شدند ، تسبيح گويند و با تسبيح آنان فرشتگان آسمانها تسبيح گفتند ، آنان صف كشيده‌گانند ، آنان تسبيح گويانند . بنابراين هر كه به پيمان آنها وفا كند در حقيقت به عهد خدا وفا كرده است و هر كه حق آنها را بشناسد در حقيقت حق خدا را شناخته است . آنان عترت رسول خدايند . هر كه حق آنها را انكار كند در حقيقت حق خدا را انكار كرده است ، آنهايند صاحبان امر خدا و خزانه‌داران وحى و وارثان كتاب خدا و هم ايشان برگزيدگان به نام خدا و امينان وحى الهىاند . ايشان اهل بيت پيامبر و خلاصهء رسالت و كسانى هستند كه با صداى بال فرشتگان انس دارند . كسانى كه جبرئيل به دستور پروردگار بزرگ به وسيلهء خبر قرآن و دلايل برهانى ايشان را تغذيه مىكرد ، آنان همان اهل بيتى هستند كه