ابىطالب عليه السلام مىفرمايد : محبّت ما و محبّت دشمنان ما در دل يك انسان جمع نمىشود ، همانا خداوند براى يك فرد دو قلب در درونش قرار نداده است تا اين دوست بدارد و آن دشمن .
اما دوست ما محبّتش را براى ما خالص مىگرداند چنان كه طلا به وسيلهء آتش خالص مىگردد و هيچ گونه تيرگى در آن نمىماند . بنابراين هر كس مىخواهد بداند كه محبت ما را دارد بايد دل خود را بيازمايد ، اگر دشمن ما را در محبّت ما شريك كرده باشد پس او از ما نيست و ما هم از او نيستيم و خداوند و جبرئيل و ميكائيل دشمن ايشان است ، آرى خداوند دشمن كافران است » . « 1 »
2 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ
- يعنى هرگز فرار نمىكنند -
فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ
- يعنى اجلش فرا رسيده است : حمزه و جعفربن ابى طالب -
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ »
« 2 » يعنى به انتظار اجل خويش است يعنى على عليه السلام » . « 3 »
3 - در روايت ابوالجارود راجع به آيهء :
« يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ »
« 4 » از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « اجر ايشان دو بار و عذابشان دو چندان است ، تمام اينها در
هامش
( 1 ) - تفسير قمى : 2 / 171 .
( 2 ) - احزاب / 23 : در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر سر عهدى كه با خدا بستند صادقانه ايستادهاند ، بعضى پيمان خود را به آخر بردند ( و در راه او شربت شهادت نوشيدند ) و بعضى ديگر در انتظارند .
( 3 ) - تفسير قمى : 2 / 188 .
( 4 ) - احزاب / 30 : اى همسران پيامبر ! هر كدام از شما گناه فاحشى مرتكب شود عذاب او دو چندان خواهد بود .