داشته است ، از جا بلند نمىشود مگر اين كه مىبيند خداوند به او چنين نعمتى را نداده است ! » . « 1 »
54 - از محمدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به قول خداى عزّوجلّ :
« وَ قِيلَ مَنْ راقٍ »
« 2 » پرسيدند ، فرمود : « اين همان سخن فرزند آدم است كه چون در آستانهء مرگ قرار مىگيرد ، مىگويد : آيا پزشگى ، آيا نجات دهندهاى هست ؟ فرمود :
« وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ »
« 3 » يعنى : چون به جدايى از خانواده و دوستان يقين پيدا مىكند ، مىگويد :
« وَ الْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ »
« 4 » يعنى دنيا با آخرت به هم پيچيده است . فرمود :
« إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ »
« 5 » يعنى : مسير همگان در آن روز به سوى پروردگار جهانيان است » . « 6 »
56 - « 7 » از حبيب سجستانى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« در تورات نوشته شده است : اى موسى ! تو را آفريدم ، و تو را ساختم و نيرومند كردم و امر به طاعت خودم و نهى از نافرمانى خود كردم .
بنابراين اگر اطاعت مرا كردى تو را بر اطاعتم يارى مىكنم و اگر
هامش
( 1 ) - امالى صدوق : ص 153 .
( 2 ) - قيامت / 27 : گفته مىشود : آيا كسى نجات دهنده هست ؟
( 3 ) - همان / 28 : او به جدايى از دنيا يقين پيدا كند .
( 4 ) - همان / 29 : ساق پاها ( از سختى جان دادن ) به هم پيچيده است .
( 5 ) - قيامة / 30 : مسير ( همهء خلايق ) در آن روز به سوى ( دادگاه ) پروردگار تو است .
( 6 ) - امالى صدوق : ص 185 .
( 7 ) - همان : ص 185 . حديث شمارهء ( 56 ) قبلًا به شمارهء ( 42 ) گذشت - م .