نيكوكارى ، خوش خويى ، بردبارى هر چه بيشتر و پيروى از علم و آگاهى در آنچه باعث نزديكى ايشان به خداست ، خوشا به حال ايشان و بهترين سرانجام از آن ايشان است .
طوبى ، درختى است در بهشت كه اصلش در سراى رسول خداست و هيچ مؤمنى نيست مگر شاخهاى از شاخههاى آن در خانهء اوست و چيزى را در دلش نيّت نمىكند مگر همان شاخه مىدهد . اگر سوارهء كوشايى صد سال در سايهء آن حركت كند از سايهء آن بيرون نخواهد شد و اگر كلاغى از پاى آن درخت به سمت بالاى آن پروزا كند تا از پيرى رنگش سفيد شود به بالاى آن درخت نمىرسد ، پس توجه كنيد و در اين راه بكوشيد !
مؤمن سرگرم خودسازى است و مردم از او در آسايشند چون شب او را فراگيرد ، چهرهاش را بگسترد با ديگر اعضاى ارزندهء بدنش خدا را سجده كند ، با خدايى كه او را آفريده به خاطر آزادى خود از عذاب ، مناجات و راز و نياز دارد ، آگاه باشيد ، اين چنين رفتار كنيد ! » « 1 »
26 - از محمّد بن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به شب قدر پرسيدم ، فرمود : « در آن شب فرشتگان و كاتبان به آسمان دنيا فرود مىآيند ، آنچه در سال اتّفاق مىافتد و هر چه براى بندگان پيش مىآيد همه را مىنويسند و امرى كه به مشيّت الهى بستگى دارد پس هر چه را خدا بخواهد مقدّم و هر چه را بخواهد مؤخّر مىدارد و محو و اثبات مىكند و كتاب اصلى در نزد اوست » . « 2 »
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى : 2 / 213
( 2 ) - همان : 2 / 215 .