5 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء قول خداى تعالى :
« ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ أَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَ عَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا »
« 1 » و آن عذاب ، كشتار است
« وَ ذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ » .
« 2 »
مىگويد : مردى به نام شجرةبن ربيعه از قبيلهء بنى نضربن معاويه در حالى كه اسير دست مؤمنان بود ، گفت : كجاست آن اسبهاى ابلق و مردان جامه سفيد كه قتل ما دست ايشان است و ما شما را در بين آنها به صورت بلنداى بينى مىديديم ؟ گفتند : آنها فرشتگان بودند . » . « 3 »
6 - در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام راجع به آيه :
« اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ »
« 4 » نقل كرده است ، فرمود : « امّا مسيح عليه السلام را نافرمانى كردند در حالى كه او را پيش خودشان بقدرى بزرگ مىشمردند كه گمان كردند او خداست و او پسر خداست . و گروهى از ايشان گفتند : او سوّمين فرد از سه خداست و گروهى از آنها گفتند : او خداى يگانه است . و امّا دانشمندان و رهبانهاى ايشان را اطاعت كردند و به حرف آنها كرده و از دستور آنها پيروى نمودند و هر چه آنها گفتند آنان معتقد شدند .
سرانجام آنها را با اطاعت خود از ايشان ، پروردگاران و ارباب خود دانستند و امر خدا و كتابها و پيامبران او را واگذاشتند و آنها را پشت سر
هامش
( 1 ) - توبه / 26 : خداوند آرامش خويش را بر پيامبرش و مؤمنان فرستاد و همچنين لشكريانى كه شما نمىديديد فرو فرستاد . خداوند افراد كافر را كيفر داد و اين است كيفر افراد بى ايمان .
( 2 ) - توبه / 26 .
( 3 ) - تفسير قمى : 1 / 288 .
( 4 ) - توبه / 31 : يهود و نصارا دانشمندان و رهبانهاى خود را خدايان خود در برابر پروردگار قراردادند و همچنين مسيحبن مريم را به الوهيّت پذيرفتند .