44 - از ابوبصير به نقل از امام باقر دربارهء آيه :
« وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ » .
« 1 » آورده است ، فرمود : « چون موسى عليه السلام با پروردگارش مناجات كرد ، خداوند به وى وحى كرد : اى موسى ! تو قوم خود را آزمودى ؟ عرض كرد : پروردگارا به چه چيز ؟ فرمود : به وسيلهء سامرى .
عرض كرد : و سامرى چه كرد ؟ فرمود : سامرى از زر و زيور ايشان گوسالهاى ريخت . عرض كرد : پروردگارا ! زر و زيور ايشان را امكان ريختن آهو يا تمثال و يا گوسالهاى بود ، پس چگونه آنها فريب خوردند ؟
فرمود : سامرى براى ايشان گوسالهاى ساخت و او صداى گاو درآورد .
عرض كرد : پروردگارا ! چه كسى آن را به صدا آورد ؟
خداوند فرمود : من . اينجا بود كه موسى گفت :
« إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ » .
« 2 »
امام عليه السلام فرمود : « چون موسى عليه السلام به قوم خود رسيد و ديد آنان گوساله را مىپرستند الواح را از دست خود انداخت و الواح شكستند .
امام باقر عليه السلام فرمود : « سزاوار بود كه چنين شود به هنگامى كه خداوند او را چنين خبرى را داد .
« پس موسى عليه السلام تصميم گرفت گوساله را از طرف دماغش به سمت دمش بگرداند سپس آن را بسوزاند و خاكسترش را به دريا بريزد !
فرمود : « يكى از آنها مىخواست داخل آب برود در حالى كه نيازى به رفتن ميان آب نبود ! پس با آن خاكستر برخورد كند و آن را بنوشد و اين
هامش
( 1 ) - بقره / 93 : آرى دلهاى آنها به خاطر كفرشان با محبّت گوساله آبيارى شده بود .
( 2 ) - اعراف / 155 : اين جز آزمايش تو چيز ديگرى نيست كه هر كه را بخواهى با آن گمراه مىكنى و هر كس را بخواهى هدايت مىنمايى .