همه را انجام داديد ؛ نه مراقب من شديد و نه از من شرم كرديد در حالى كه از همه بيشتر شما به گنهكاران اهل زمين خشمناك بوديد و خواهان عذاب و خشم من بر ايشان و چون در شما از سرشت خلقتم نهاده و شما را از گناهان پاك داشته بودم ! اكنون موضع خوار ساختنم شما را چگونه ديديد ؟ عذاب دنيا و يا عذاب آخرت را برگزينيد !
يكى از آنها به ديگرى گفت : از شهوات دنيا برخوردار مىشويم چرا كه به سمت آن رفتهايم تا به عذاب آخرت برسيم ! ديگرى گفت : عذاب دنيا مدتدار و محدود است ولى عذاب آخرت استوار و بىانتهاست ، ما نبايد عذاب آخرت را كه هميشگى و شديد است بر عذاب دنيا كه گسستنى و فانى است برگزينيم . آن دو در سرزمين بابل به مردم سحر مىآموختند و چون مردم را سحر آموختند از زمين به آسمان بالا رفتند ، پس از آن تا روز قيامت در عذاب واژگونه و در هوا آويختهاند ! » . « 1 »
در تفسير آيه :
« أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
. . .
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ » .
« 2 »
4 - از ابوبصير به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « بنى اسرائيل پس از موسى عليه السلام مرتكب گناهان شدند و دين خدا را تغيير دادند و از امر پروردگارشان سركشى كردند ، در بين آنها پيامبرى بود كه آنها
هامش
( 1 ) - تفسير قمى : 1 / 55 .
( 2 ) - بقره / 246 : آيا نديدى جمعى از اشراف بنى اسرائيل را پس از موسى كه به پيامبرشان گفتند : زمامدارى براى ما انتخاب كن تا ( تحت فرماندهى او ) در راه خدا پيكار كنيم ؟ گفت : اگر دستور پيكار به شما داده شود ، شايد شما در راه خدا پيكار نكنيد . . . خداوند به حال ستمكاران آگاه است .