است ، فرمود :
« علي بن حسين عليهما السلام از همه كس خوش صداتر قرآن مىخواند ، و چون سقّاها از آن جا مىگذشتند ؛ به در خانهء او كه مىرسيدند مىايستادند و قرآن خواندن او را گوش مىدادند و امام باقر عليه السلام نيز از همه كس خوش آوازتر بود . » . « 1 »
2 - از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم :
هر گاه قرآن را بلند مىخوانم و صدايم را بلند مىكنم شيطانم مىآيد و مىگويد : تو با اين كار خود به خاندان خويش و مردم ديگر خودنمايى مىكنى ! فرمود : « اى محمّد ! تو با آواز متوسّطى قرآن بخوان به طورى كه اعضاى خانوادهات بشنوند و در خواندن قرآن صدايت را بچرخان ، زيرا كه خداى عزّوجلّ دوست دارد آواز خوشى را كه در آن چرخواندن صدا باشد . » . « 2 »
3 - از جابر نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام پرسيدم مردمانى هستند كه چون به ياد آيهاى از قرآن مىافتند و يا براى آنها بازگو مىشود ، بعضى از آنها بىهوش مىشوند تا آنجا كه اگر دستش يا پايش را ببرند نمىفهمند ؟ !
فرمود : « سبحان اللَّه اين كار شيطانى است ، به چنين كارى توصيف نشدهاند و مأمور نيستند ، همانا اثرپذيرى از قرآن به نرمش و رقّت قلب و اشك ريختن و ترس ( از عذاب ) است . » . « 3 »
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 616 .
( 2 ) - همان : 2 / 616 .
( 3 ) - همان .