نامهء عملش نوشته مىشود ! » . « 1 »
2 - از زراره نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم :
كسى كار خيرى را انجام مىدهد و ديگرى آن را مىبيند و اين شخص صاحب عمل خير از اين كه آن شخص مطلّع شده است خرسند مىگردد ؟
امام عليه السلام فرمود : « اشكالى ندارد ، چرا كه هيچ كس نيست مگر اين كه دوست دارد و بين مردم ، كار خيرى برايش ظاهر شود . به شرط آن كه صرف خودنمايى و جلب توجه مردم باعث اقدام او به اين كار خير نباشد . » . « 2 »
3 - مجلسى از سعد اسكاف نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « عابدى در ميان بنى اسرائيل بود كه نظر داوود عليه السلام را به خود جلب كرده بود پس خداوند به او وحى كرد : مبادا هيچ كار او باعث تعجّب تو شود زيرا كه او رياكار است !
امام عليه السلام فرمود : « پس از مدتى آن عابد مُرد ، خدمت داوود عليه السلام آمدند و گفتند : مرد عابد از دنيا رفت ! فرمود : برويد او را به خاك سپاريد !
فرمود : بنى اسرائيل بر اين گفتهء داوود عليه السلام اعتراض كردند و گفتند :
چگونه در تشييع جنازهء او حاضر نمىشود ؟
فرمود : « وقتى كه او را غسل دادند ، پنجاه نفر بلند شدند و در درگاه خدا شهادت دادند كه از او جز خير سراغ ندارند ، و چون نماز خواندند پنجاه تن ديگر به پا خاستند و گواهى دادند كه جز نيكى از او نمىدانند ، از اين رو خداى تعالى به داوود وحى فرمود : چه چيز مانع شد كه تو هم
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 296 .
( 2 ) - همان : 2 / 297 .