جواب آمد : اى بندهء من ! من همان طورم كه گفتى ؛ حاكمى دادگرم و به هيچ كس ستم روا نمىدارم ؛ آن بندهام در درگاه من گناهى مرتكب شده بود يا معصيتى داشت آن طور ميراندم تا چنان ملاقات كنم كه گناهى بر او نباشد و اين بندهام در نزد من حسنهاى داشت و او را چنان ميراندم تا در وقت ملاقات با من نزد من حسنهاى نداشته باشد ( و پاداشى نخواهد ) . » . « 1 »
26 - از اسحاق بن عمّار نقل كرده است ، مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « شيوهء پدرم آن بود كه مىگفت : از گناهانى كه باعث شتاب فنا و مرگ زود رسند و خانهها را ويران مىسازند كه عبارتند : از قطع رحم ، عاق والدين و ترك احسان و نيكوكارى به خدا پناه مىبرم . » . « 2 »
27 - مفيد به اسناد خود از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « هر چه كه از غير اين خانه بيرون آيد بار سنگينى است .
و نيز فرمود : « اى فضيل ! به راستى كه اين دين مرزى دارد ، همانند حدود اين خانهء من . » . « 3 »
28 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « بندهاى حاجتى از حاجتهاى دنيوى را از خدا مىطلبد . . . » . « 4 »
30 - فتّال به اسناد خود از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىفرمايد : « چه
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 446 .
( 2 ) - همان : 2 / 448 .
( 3 ) - اختصاص : ص 31 .
( 4 ) - همان . بقيه حديث مثل شمارهء ( 11 ) و حديث شمارهء ( 29 ) همان : ص 243 نيز عين شماره ( 12 ) بود - م .