زمين مىماند و چون توبه كند بر او باز مىگردد . » . « 1 »
24 - عيّاشى از كثير النّواء نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به گناهان كبيره پرسيدم ، فرمود : هر چه را كه خداوند براى آن وعدهء عذاب داده است گناه كبيره است . » . « 2 »
25 - همو از ابراهيمبن ابى البلاد از قول پدرش از امام باقر عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : « هيچ كسى نيست مگر اين كه خداوند براى او روزى حلالى مقرّر فرموده است كه در عين عافيت به او مىرسد و از طرفى از راه حرام نيز روزى وى بر او عرضه شده است بنابراين ممكن است چيزى از حرام را بخورد و آن را از روزى حلالى پندارد كه خداوند بارى او مقرّر فرموده بود ، در حالى كه جز آن دو فضل فراوانى در پيشگاه خداست . » . « 3 »
26 - مجلسى به اسناد خود از ميسر نقل كرده است ، مىگويد : من و علقمهء حضرمى و ابوحسّان عجلى و عبداللَّهبن عجلان منتظر امام باقر عليه السلام بوديم ، امام عليه السلام بيرون آمد و فرمود : مرحبا خوش آمديد ! به خدا سوگند كه من بوى شما و روح شما را دوست مىدارم ، به راستى كه شما بر آيين خداييد ! » .
علقمه عرض كرد : اگر كسى بر دين و آيين خدا باشد شما گواهى مىدهيد كه او از اهل بهشت است ؟
ميسر مىگويد : امام عليه السلام با شنيدن سخن علقمه اندكى درنگ كرد ،
هامش
( 1 ) - خصال : ص 534 .
( 2 ) - تفسير عيّاشى : 1 / 239 .
( 3 ) - همان .