فدايت شوم ! چه مىفرماييد : دربارهء مسلمانى كه براى ديدن مسلمانى برود - يا براى درخواست حاجتى - و او در خانه است ؛ اذن ورود بطلبد و او اذن ندهد و خود نيز از خانه به سوى او نرود ؟ امام عليه السلام فرمود : « اى ابوحمزه ! هر مسلمانى نزد مسلمان ديگرى به ديدار او و يا براى درخواست حاجتى از او برود و او در منزلش باشد ؛ از او اذن بخواهد و او به سمت او بيرون نيايد ، همواره مورد لعنت خدا باشد تا اين كه به هم برسند . » گفتم : فدايت شوم ! تا زمان به هم رسيدن در لعنت خدايند ؟
فرمود : « آرى » . « 1 »
8 - مجلسى از محمّد به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىگويد :
« رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم عرضه مىداشت : خدايا من هم بشرى بيش نيستم ، خشمگين مىشوم ، خرسند مىگردم و مؤمنى را محروم مىكنم و يا از او دورى مىكنم و يا به او نفرين مىكنم ! خداوندا آن را از من بپوشان و پاك ساز ! و هر كافرى را كه به او نزديك مىشوم و يا چيزى به او مىدهم و يا بر او مىبخشم و يا دعاى خير مىكنم كه شايستگى آن را ندارد ، اينها را براى او عذاب و بار گناه گردان ! » . « 2 »
قناعت
1 - كلينى از عمروبن هلال نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « مبادا به بالاتر از خودت نگاه كنى كه در پند دادن تو همين قدر
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 365 .
( 2 ) - بحارالانوار : 104 / 290 .