« اى جابر ! شيعهء علىّ عليه السلام كسى است كه صدايش از گوش او نگذرد و دشمنى و عداوتش از بدن او ، ما را در حدّ غلوّ نستايد و ارتباطش با ما خصمانه نباشد ، كسى است كه چون سگ زوزه نمىكشد و چون كلاغ پرطمع نيست ؛ اگر از گرسنگى بميرد از مردم درخواست نمىكند ، آنان زندگى سبك و سادهاى دارند . از ديارشان هجرت دارند ؛ اگر حاضر باشند شناخته نيستند و اگر غايب شوند كسى آنها را نجويد و اگر بيمار شوند كسى از آنها عيادت نكند و اگر بميرند كسى آنها را تشييع نكند ، آنان در قبرشان از يكديگر ديدار كنند . » .
جابر مىگويد : پرسيدم : در كجا آنان را بجويم ؟ فرمود : « در كرانههاى زمين ، ميان بازارها و آن است معنى كلام خدا :
« أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ
« 1 »
» .
« 2 »
8 - شيخ ابوجعفر طوسى از جابر نقل كرده است . . . « 3 »
تنها شيعيان رستگارند
1 - شيخ مفيد از جابربن يزيد نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود : « از امّسلمه همسر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم راجع به علىّبن
هامش
( 1 ) - مائده / 54 : در برابر مؤمنان خاضع و مهربان و در برابر دشمنان و كافران سرسخت و پرقدرتند .
( 2 ) - صفات الشّيعه : ص 55 .
( 3 ) - امالى طوسى : 2 / 345 . اين حديث عين حديث شمارهء ( 4 ) بود با اين تفاوت كه كلمه ( والورع ) در آخر نيامده است و همچنين شمارهء ( 9 ) از فتال نيشابورى در « روضةالواعظين : ص 251 » تكرار همان بود - م .