8 - مجلسى از جابر جعفى نقل كرده است . . . « 1 »
9 - همو از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به تفسير قول خداى عزّوجلّ
« كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ »
« 2 » پرسيدم ، فرمود :
« رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است : من اصل آن و علىّ عليه السلام فرع آن و ائمّه عليهم السلام شاخههاى آن و علم ما ميوهء آن و شيعيان ما برگهاى آن درخت است . اى ابوحمزه ! آيا مىبينى در اين آيه چه فضيلتى است ؟ گفتم : نه به خدا سوگند من در اين آيه فضيلتى را نمىبينم . فرمود : اى ابوحمزه ! نوزادى از شيعيان ما به دنيا مىآيد پس در آن درخت برگى مىرويد و كسى از شيعيان ما مىميرد پس برگى از آن درخت مىافتد . » . « 3 »
مصائب شيعه
1 - برقى از ابوالجارود نقل كرده است ، مىگويد : خدا گوشهايش را كر كند چنان كه چشمانش را نابينا كرده باشد اگر از امام باقر عليه السلام نشنيده باشد ! مىگويد : فلانى مرا به نامى خواند . پرسيد : آن نام چه بود ؟ گفت :
رافضه ( شيعه على عليه السلام ) امام باقر عليه السلام - در حالى كه با دست خود به سينهاش اشاره كرد - فرمود : « و من هم از رافضهام و او از من است » .
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 68 / 42 . اين حديث را به شمارهء ( 2 ) نقل كرديم - م .
( 2 ) - ابراهيم / 24 : مانند شجرهء طيّبه كه اصل و ريشهء آن محكم و ثابت و شاخههايش در آسمان است .
( 3 ) - بحارالأنوار : 68 / 42 .