پس بين اهل تورات به تورات و اهل انجيل به انجيل و بين اهل زبور به زبور و بين اهل فرقان به فرقان داورى مىكند .
تمام ثروت دنيا در دل زمين و روى زمين در نزد او جمع مىشود و به مردم مىگويد : بياييد به جانب آنچه كه به خاطر آن شما از فاميل بريديد و خونها را ريختيد و محارم خدا را به آن جهت مرتكب شديد و چيزى را مىدهد كه هيچ كس پيش از او نداده است .
فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است : او مردى از دودمان من نامش چون نام من است خداوند در حكومت او آيين مرا حفظ مىكند و او مطابق سنت من عمل مىنمايد و او زمين را پر از عدل و داد و نور مىكند پس از آن كه پر از ظلم و جور و بدى شده باشد » . « 1 »
اعتقاد به امامت در زمان غيبت
1 - صدوق از ابوحمزه به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « خوشا به حال كسى كه قائم اهل بيت مرا درك كند و در زمان غيبتش پيش از آن كه قيام كند و اولياى خود را سرپرستى و با دشمنانش دشمنى كند او را امام بداند ! و چنان كسى از همراهان من و از دوستداران من و گرامىترين امتم بر من در روز قيامت است » . « 2 »
2 - همو از امّهانى ثقفيه نقل كرده است ، مىگويد : صبح زود خدمت سرورم محمّدبن علىّ الباقر عليهما السلام رسيدم و گفتم : سرورم ! آيهاى در قرآن به دلم افتاده است و مرا نگران كرده و شبها خواب از چشمم ربوده است !
هامش
( 1 ) - علل الشّرايع : 1 / 155 .
( 2 ) - كمال الدّين : ص 286 .