چيزى از آنچه را كه بر خلق خود از نماز و روزه واجب كرده ، بر ايشان واجب نكرده است در حالى كه تمام آنها دو نفر از اين امّت را لعنت مىكنند » آن دو نفر را نام برد . « 1 »
2 - از عبدالصمد نقل كرده است مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « به راستى پشت اين ( خورشيد ) چهل چشمهء خورشيد است كه بين هر خورشيد تا خورشيد ديگر چهل سال فاصله است ، در آنها مخلوقات زيادى وجود دارد كه نمىدانند خداوند آدم را خلق كرده و يا نكرده است .
همانا سواى اين ماه شما چهل ماه وجود دارد كه فاصلهء هر ماه تا ماه ديگر مسير چهل روز است كه در آنها مخلوق زيادى وجود دارند كه نمىدانند خداوند آدم را آفريده يا نيافريده است . در هر وقتى از اوقات به آنها لعنت كردن به اوّلى و دومى الهام مىشود مانند الهامى كه به زنبور عسل شده است . و به ايشان فرشتگانى گمارده شده است كه هر وقت لعنت نكنند آنها را شكنجه نمايند » . « 2 »
3 - از محمّدبن مسلم نقل كرده است مىگويد : مردى بيابان نشين خدمت امام باقر عليه السلام رسيد بر در مسجد ايستاد و جستجو كرد تا امام باقر عليه السلام را ديد ؛ شترش را بست ، وارد شد و روى دو زانويش نشست در حالى كه عبايى به خود پيچيده بود . امام باقر عليه السلام فرمود : « اى اعرابى از كجا مىآيى ؟ عرض كرد : از شهرهاى دور مىآيم . امام عليه السلام فرمود : « اين سرزمين گسترده‌تر از اينهاست ، از كجا آمده‌اى ؟ » گفت : از ريگزارهاى
Footnote
( 1 ) - بصائرالدّرجات : 492 .
( 2 ) - همان : ص 493 .